Sala samobójców, 2010, Jan Komasa, dramat, Polska, (15-cze-19, Plenerowe Kino
Perła, Lublin)
Jakże typowe
exemplum: zamożni rodzice z klasy średniej zajęci swoimi karierami, w
przekonaniu o pieniężno-rzeczowej wszechwładzy zaniedbują relacje z synem,
który na tle seksualnych eksperymentów doznaje od rówieśników ataku
internetowej nienawiści, popada w depresję, wycofuje się z kontaktów z
otoczeniem (za chwilę ma maturę!) i zamyka przed światem we własnym pokoju.
Ojciec i matka reagują paniką i gorączkowymi wysiłkami o „reanimację” syna
(najchętniej przy pomocy pigułek!), ale nie są w stanie przywrócić jedynaka do realnego
życia. On, zaś izoluje się coraz głębiej, znajduje namiastkę relacji
społecznych w rzeczywistości wirtualnej i tam napotyka akceptację oraz
wsparcie, ale tą społecznością są, przynajmniej w warstwie deklaratywnej, zwolennicy
radykalnych kroków samobójczych.
Czy nowe,
obiecujące więzi w sieciowej grupie i początki emocjonalnego uczucia do
przywódczyni będą w stanie wydobyć młodego człowieka z apatii i psychicznej
zapaści, czy raczej zwiodą go i sprowadzą na manowce?
Wstrząsający obraz współczesnej młodzieży: naiwność, szybkie dojrzewanie manualne, ale okrucieństwo, niedorozwój emocjonalny, wątłość psychiczna.
W warstwie technicznej na uwagę zasługuje pierwsze na szerszą skalę w kinie polskim połączenie scen aktorskich z animowanymi. [6,0/10]
Wstrząsający obraz współczesnej młodzieży: naiwność, szybkie dojrzewanie manualne, ale okrucieństwo, niedorozwój emocjonalny, wątłość psychiczna.
W warstwie technicznej na uwagę zasługuje pierwsze na szerszą skalę w kinie polskim połączenie scen aktorskich z animowanymi. [6,0/10]
Sala
samobójców [Filmweb: 6,3/10 289 697
głosów; Imdb: 6,7/10 8 273
ocen; mediakrytyk.pl: 5,7]







Brak komentarzy:
Prześlij komentarz