Obiecująca. Młoda. Kobieta.

 

Obiecująca. Młoda. Kobieta. /Promising Young Woman, Emerald Fennell , 2020, dramat, kryminalny, Wielka Brytania, USA

Obiecująca: była jedną z bystrzejszych studentek medycyny. Młoda: jest nadal, ale dekadę spędziła walcząc każdego dnia z traumą po śmierci bliskiej przyjaciółki - najpierw wykorzystanej i zgwałconej przez kolegę ze studiów, który po oskarżeniu wyłgał się od odpowiedzialności przy wydatnej pomocy władz uczelni i manipulacji prawnika –kauzyperdy. Kobieta: bo podejmuje misję wyrównania rachunków z tą odstręczającą częścią świata mężczyzn wykorzystującą kobiece stany słabości: wciąga łowców łatwych ofiar dziewczęcej niemocy w pułapkę, stawia pod murem szyderstwa oraz drwin czyli należnej im wymyślnej tortury mentalnej. Do czasu aż pragnienie zemsty przekroczy granicę i stanie się trudną do opanowania obsesją.

Film jest tyglem gatunkowym: od dramatu psychologicznego, przez kiczowaty romans, rape and revenge movie po intensywny thriller. Wyposażony w inteligentny scenariusz (Oscar w 2021 za najlepszy oryginalny dla Emerald Fennell) z wieloma zwrotami akcji oraz niesamowicie wciągającą kreacją Carey Mulligan, która unosi obraz kolejnymi wcieleniami: jest uwodzącym i wyuzdanym wampem, zagubioną w zmorze małą dziewczynką (pomieszkuje z rodzicami), naiwnie zadurzoną trzydziestolatką oraz złowróżbną, przebiegłą i żądną odwetu anielicą! Ekscytująca, melancholijna, zuchwała zasłużenie nominowana do Oscara 2021 (plus dla filmu 3 inne nominacje). Brawa na stojąco!

Obraz bezpardonowo zwalcza stereotypy zwłaszcza ten kultury gwałtu, władzy skupionej w rękach głównie mężczyzn, wszechobecnej i systemowej przemocy wobec kobiet przeciwstawiając im wszystkim figurę feministycznej akcji #MeToo.

Nie sposób jednak nie zauważyć pewnego nadmiaru gatunkowej entropii toczącej obraz brytyjskiej reżyserki Emerald Fennell, z którym to chaosem miejscami widz trudno sobie radzi i popaść może w zagubienie, nie wspominając o stanie początkowej irytacji (od popowego kiczu po melancholiczno-refleksyjne frazy w jakie popada protagonistka Cassandra, dla przykładu).

Nie dało się uchronić od łyżeczki dziegciu! C'est la vie!  – Witek Rusin [7,5/10]

Obiecująca. Młoda. Kobieta. [Rotten Tomatoes: Gwarantowanie Świeży, 90%, „Śmiało prowokujący thriller >Obiecująca. Młoda. Kobieta.< to pomyślny debiut fabularny dla scenarzystki i reżyserki Emerald Fennell – i przełom w karierze Carey Mulligan”; Metacritic: 73/100 metaoceny; Mediakrytyk: 8,3/10]

OTHER SPACE

 

OTHER SPACE / Łukasz CEKAS Berger w Brain Damage Gallery (CSK, Lublin, otwarcie 21 maja 2022 r.)

Wrocławski artysta przywiózł do Lublina cykl obrazów powstałych w wyniku kooperacji działań w rzeczywistości realnej i pracy w przestrzeni numerycznej, a ponadto kilka wytworów rzeźbiarskich (ukończył Wydział Rzeźby wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, 2011).

Kilkanaście niefiguratywnych płócien z żywymi, ale nieofensywnymi barwami namalowane precyzyjnie w niedookreślonych geometrycznie kompozycjach, przeważnie w formacie kwadratu. Drgają i wyraźnie oddziałują na emocje obserwatora, zwłaszcza że twórca wyposażył niektóre z nich w delikatną siatkę rozszczepiającą odbite od nich światło, co dodatkowo poszerza spektrum doznań wzrokowych (obserwacja pod różnymi kątami dostarcza nowych wrażeń – proszę sprawdzić!). Sieć w większym wymiarze dzieli przestrzeń wystawienniczą i suplementuje widzowi usidlenia dodane.
Wibracje, puls, oscylacyjna energia oto propozycja od Łukasza CEKASA Bergera. Chapeau bas!

Na wernisaż przybyło całkiem pokaźne grono miłośników i nienawistników graffiti, street artu, malarstwa i rzeźby (w tym na wachcie: Mariusz Drzewiński i Cezary Hunkiewicz oraz całkiem autonomicznie Jakub Ciężki, Krzysztof Anin Kuzko i inni). Zdaje się że niewielu było zawiedzionych.

Instalacja Łukasza CEKASA Bergera „CISZA” z 2015 roku znalazła się w podręczniku do plastyki jako przykład sztuki współczesnej. Wielkoformatowe prace wrocławianina można podziwiać m.in. w Warszawie, Szczecinie, Łodzi, Katowicach, Gdyni i Budapeszcie. Absolwent Wydziału Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, w której uzyskał dyplom w pracowni Janusza Kucharskiego. Artysta często eksperymentujący, działający na różnych płaszczyznach – graffiti, mural, rzeźba, instalacja. – Witek Rusin
Ilustracje w zakresie własnym.

                                                                                   

                                                                                    

Ostatni etap

 
Ostatni etap, Wanda Jakubowska, 1947, dramat, wojenny, obraz czarno-biały, Polska

To jest obraz, który nadal wstrząsa i porusza sumieniami. Nie może być inaczej, jeśli na dobitną wymowę filmu Wandy Jakubowskiej nakłada się bieżąca tragedia wojenna i liczne przykłady nieludzkiego okrucieństwa współczesnego najeźdźcy o obliczu nowej odsłony nazizmu.

Kobiety w upiornych czasach nazistowskiej pogardy w niemieckim obozie śmierci Auschwitz. Tragedia uwięzienia, głód, fizyczne i mentalne upodlenie, choroby, sadyzm i tortury obozowej - nie tylko niemieckiej - załogi, śmierć czyli piekło na Ziemi w jego skrajnym wcieleniu.

Na przekór temu zmasowanemu atakowi nieszczęść pojawia się kobieca walka o godność, a wśród wielu zaangażowanie w ruch oporu przeciwko okupantowi.

Na dodatkową uwagę zasługuje posługiwanie się w filmie wieloma językami, zgodnie z wieloetnicznym składem obozu, a zwłaszcza wrażenie robi język niemiecki, naczelna lingua w obozie koncentracyjnym, w filmie rzadko przekładany tak jak w rzeczywistości więziennej.

Jak nie wspomnieć o palecie aktorstwa polskiego, nawet w epizodach, często jeszcze wtedy (1947) nie zasługującymi na wspomnienie w czołówce: Andrzej Szczepkowski, Tadeusz Schmidt, Ryszarda Hanin, Igor Smiałowski, Tadeusz Bartosik, Tadeusz Pluciński czy wówczas znaczący już aktorzy: Barbara Rachwalska, Edward Dziewoński, Aleksandra Śląska, Jadwiga Chojnacka, Antonina Gordon-Górecka, Zofia Mrozowska czy Alina Janowska. – Józef Sunir [7/10]

Ostatni etap [Filmweb: 6,8/10; IMDb: 7,1/10; Rotten Tomatoes: "Nikt nie może powiedzieć, że ten obraz jest przyjemny do oglądania, ale niesie w sobie silne zrozumienie wstydu i patosu jednej z najczarniejszych godzin w historii", 4/5, Bosley Crowther, New York Times]

                                                                                    Barbara Drapińska jako Marta Weiss

                                                               Władysław Brochwicz jako Lagerkommandant Hans Schmidt  

Wybór résumés filmowych 160 cz.III

 

Aida /Quo Vadis, Aida?, Jasmila Zbanic, 2020, dramat, wojenny,  Afganistan,  Austria, Bośnia i Hercegowina, Francja, Niemcy, Holandia, Norwegia, Polska, Rumunia, Turcja
Zapis serbskiej rzezi w Srebrenicy oczami bośniackiej tłumaczki ONZ, matki i żony zabitych tam pośród innych muzułmańskich mężczyzn. Nie pozwala być obojętnym. [7,5/10]

Aż poleje się krew /There Will Be Blood, Paul Thomas Anderson, 2009, dramat, USA
Konflikty wartości, namiętne starcia, wielkie kreacje oraz świt kapitalizmu i narodziny współczesnej Ameryki według PT A wertującego powieść Uptona Sinclaira. [8/10]

Ból i blask /Dolor y gloria, Pedro Almodóvar, 2019, dramat, Hiszpania
Rozterki egzystencjalne podstarzałego reżysera: kondycja mężczyzny, rozdarcia nad sensualnością plus starczy romans z diabelskimi używkami. Kadry w powodzi barw. [8/10]

Charlie /The Perks of Being a Wallflower, Stephen Chbosky, 2012, dramat, romans, USA
O trudach dojrzewania nieśmiałego, z talentami 15-latka. Wycofanie, rówieśnicza „fala”, przyjazna grupa: starszych i nauczyciel, zakochanie, choroba i takie tam. [6/10]

Dr. Kildare's Wedding Day, Harold S. Bucquet, 1941, dramat, USA
Ramota z ’41 z lekarską misją wartą oddania i poświęceń plus utalentowany i wyrazisty Lionel Barrymore oraz kompozytor Bronisław Kaper w czołówce, ale bez nuty. [5,5/10]

Kartka z Powstania, Tomasz Dobosz, 2018, krótkometrażowy, dramat, VR, Polska
Anegdota o powstańcu, którego uratowała od niechybnej śmierci kartka pocztowa od córki. Początki techniki virtual reality w Polsce. Angażuje zmysły i intryguje! [6/10]

Kochankowie z Księżyca. Moonrise Kingdom /Moonrise Kingdom, Wes Anderson, 2012, komedia, dramat, romans, USA
Ogromna potrzeba akceptacji osobności, ciepła i miłości w głowach i sercach, odwaga plastyczna, aprobata tolerancji i wyraźna pochwała w dążeniu do harmonii. [7,5/10]

Lot do wolności, Grzegorz Linkowski, 2018, fabularyzowany dokument, Polska
Ze Świdnika na Tempelhof bez autoryzacji, czyli nostalgia za przekraczającą zdroworozsądkowe poziomy postawą super odwagi za czasów PRL-u. Za dużo entuzjazmu. [6/10]

Midsommar. W biały dzień /Midsommar, Ari Aster , 2019, dramat, horror, Węgry, Szwecja, USA
Świeży człowiek na froncie filmowego lęku, doskonalenia form człowieczej dekapitacji oraz prowadzenia horror opowieści, z tańcem, pieśnią i uśmiechem na ustach. [7/10]

Na rauszu /Druk, Thomas Vinterberg, 2020, komedia, dramat, Dania, Holandia, Szwecja
Skandynawskie wyobrażenia o implikacjach stałego zażywania napojów wysokoprocentowych. Ekscesy, niskolotne żarty, dramatyczne manowce oraz ogólne zażenowanie. [6/10]

Niebiańska plaża /The Beach, Danny Boyle, 2000, dramat, romans, przygodowy, Wielka Brytania, USA
Z udanej adaptacji powieści Garlanda nici i choć widoki zniewalają próżno odnaleźć sens tej filmowej wyprawy do Tajlandii, chyba, że dla admiracji di Caprio! [5/10]

Obywatel Jones /Mr. Jones, Agnieszka Holland, 2019, dramat, historyczny, Ukraina, Wielka Brytania, Polska
Sowiecki system kłamstwa i propagandy zaprzecza zbrodni głodu na Ukrainie przezeń wywołanemu, a Zachód daje temu wiarę. Metafora współczesności od A. Holland. [7,5/10]

Ostatnia pieśń grajka, Piotr Krzysztof Kamiński, 2019, etiuda, dramat, Polska
Egzaltowany popis młodości plus wzmożona, niepotwierdzona doświadczeniem i wiedzą, potrzeba opowiadania o bardzo wielkich i niezmiernie ważnych prawdach życiowych. [5,5/10]

Parasite /GI-saeng-chung, Bong Joon Ho, 2019, komedia, dramat, horror, Korea Południowa
Celna krytyka społeczna w ramach „usługowego” przekrętu uzdolnionej w łgarstwie rodzinki z koreańskich nizin kończącej w monstrualnym gwałcie i samo-anihilacji. [8/10]

Pozdrowienia z Paryża /From Paris with Love, 2010, akcja, kryminał, thriller, Francja, USA
Z pod stempla Luca Bessona dla czystej rozrywki oraz bez zaskoczeń i niepokojów mentalnych. Łysy Travolta i Kasia Smutniak nie zbawiają przewidywalnej całości. [5,5/10]

Sicario, Denis Villeneuve, 2015, akcja, dramat, thriller, USA
Brutalność, przemoc, gwałty, zabójstwa to obraz pogranicza Stanów i Meksyku. To nie jest przestrzeń dla nadwrażliwych, także przed ekranem. Mocne i poruszające! [7/10]

Święty z Fortu Waszyngtona /The Saint of Fort Washington, Tim Hunter, 1993, dramat, kryminalny, USA
Pomimo wyższych oczekiwań - z Gloverem i Dillonem trzymającymi swój poziom - z przewidywalną klasą opowieści, ale bez zaskoczeń, o nowojorskich kloszardach. [6/10]

Taksówkarz – cichy bohater Grudnia, Grzegorz Linkowski, 2021, dokumentalny, Polska
Epizod z początków Stanu Wojennego rozdmuchany do rangi epokowego wydarzenia. Mdłe i gładkie nawet dla kombatantów oraz admiratorów czasu przeszłego dokonanego. [5,5/10]

Ukryta gra /The Coldest Game, Łukasz Kosmicki , 2019, dramat, thriller, Polska
Starania zrealizowania gatunkowego obrazu spełniają się połowicznie. Za duży rejwach w postaciach i wątkach a oddech przynoszą zagadkowe wnętrza Pałacu Kultury. [6,5/10]

Uwolnienie /Deliverance, John Boorman , 1972, dramat, thriller, przygodowy, USA
Złaknieni adrenaliny miastowi w łodziach na dzikiej rzece w Appalachach versus lokalne czerwone karki, czyli o walkę, tragedię i strach przed odsiadką nie trudno. [8/10]

W ciemności /In Darkness, Agnieszka Holland, 2011, dramat, wojenny, Kanada, Niemcy, Polska
Agnieszka Holland dojmująco o dramacie Żydów chowających się w kanałach Lwowa podczas okupacji hitlerowskiej pod opieką polskiego kanalarza oraz o jego transgresji. [8/10]

W samym sercu morza /In the Heart of the Sea, Ron Howard, 2015, akcja, przygodowy, dramat, USA
Odpowiedź na pytanie o genezę legendy o białym wielorybie. Staromodnie, z przepychem, emfazą i w detalach ze wzburzonym oceanem pryskającym obficie z ekranu. [6,5/10]

W ułamku sekundy /Aus dem Nichts, Fatih Akin, 2017, akcja, kryminalny, thriller, dramat, Francja, Niemcy
Osobista zemsta także w wyniku bezradności wymiaru sprawiedliwości na tle wielokulturowości współczesnych Niemiec na celowniku neofaszystowskich bojówek. Wciska. [6,5/10]

Wielkie oczy /The Big Eyes, Tim Burton, 2014, biograficzny, dramat, USA
Burton nazbyt bajkowo o rynkowym sukcesie obrazów z dziećmi o oczach jak filiżankowe spodki i pospolitym oszustwie ich autorstwa przez franta, męża twórczyni. [6,5/10]

Winni /Den skyldige, Gustav Möller, 2018, kryminalny, dramat, thriller, Dania
Wiwisekcja nad gliniarską robotą przy telefonie alarmowym. Inteligentna robota z kadrem na jednej twarzy, mimo minimalistycznej scenografii wciąga i dzierży. [7/10]

 

                                                                                            Lot do wolności

                                                                                    

                                                                                    

                                                                                    Taksówkarz – cichy bohater Grudnia