Yotam Dvir: Machines Room

Yotam Dvir: Machines Room– wystawa fotografii, Galeria Piękno Panie, Lublin, otwarcie: 7 lipca 2017 roku.

Znana ze śmiałych (dzięki Ci, galerio, i wszystkiego dobrego) posunięć ekspozycyjnych (vide poprzednia wystawa Discordant: "Fall Apart" + "Dammerung") Galeria Piękno Panie wystawiła prace fotograficzne Yotama Dvira, artysty i wykładowcy z Jerozolimy w Izraelu. Wystawa zawiera 27 fotogramów reprodukowanych w technice barwnej z tytułami w odniesieniu do każdego z nich.

To fotografie stricte inscenizowane, będące jedynie jednym z wyznaczonych przez autora mediów do zaprezentowania jego osobistych refleksji w wybranych kwestiach. Są nimi wariacje, korelacje, afiliacje oraz świadome zderzenia człowieka z wytworami gospodarki, przedmiotami codziennego użytku (umywalka udekorowana czarnymi liśćmi, muszla klozetowa, wieczko zegarka elektronicznego, klapki plażowe typu japońskiego z drutem kolczastym), maszynami i urządzeniami specjalnego przeznaczenia (klawiatura pianina, puszka kamery fotograficznej, obiektyw, termometr przemysłowy, klepsydra zwisająca na klozetowym łańcuszku tuż nad ustami modela) lub narzędziami (rurki saturacyjne wydobywające się z otworów w głowie modela). Wiele z ilustracji zaopatrzone jest w emocjonalny ładunek prowadzący na płaszczyznę rozważań o pasjach, namiętnościach, pożądaniu, seksualnym pociągu i zmysłowości. Dodaje to interesujący kontekst w dalszych deliberacjach o kondycji człowieka wobec wytworów jego wyobraźni i rąk. Kilka prac ociera się o subwersywne komparacje prowadzące do akceptacji sytuacji zaprezentowanej na obrazie lub jej braku, ale zawsze prowokujące do poszukiwań i spekulacji nad motywami lub konsekwencjami płynącymi z percepcji eksponowanych aranżacji. Pojawiają się pytania, ale brak jest łatwych i oczywistych odpowiedzi. Dwie profesje ludzkie, a mianowicie rzemiosło fotografa oraz hydraulika asocjują w inny sposób i są przedmiotem wyjątkowo dotkliwej eksploracji autorskiej. Rodzi się więc zapytanie, czym sobie na tę osobliwą uwagę zasłużyły, ale autor (w bezpośredniej rozmowie) nie potwierdził tego spostrzeżenia, więc pozostaje nam je zawiesić w przestrzeni jeszcze wielu innych "osieroconych" wątpliwości i pytań.
 
Czy prace zawierają elementy czystej fotografii, czy są wyłącznie narzędziem wystudiowanych, intelektualnych kalkulacji umożliwiających twórcy przekazanie owoców swoich przemyśleń do odbiorcy w formie atrakcyjnych i wysoce sugestywnych obrazów. To się niewątpliwie udaje, bo studiowane prace są miejscami pasjonujące i dostarczają dodatkowej porcji emocji. Broń nas, demiurgu, przed rozstrzygnięciami ile jest tu sztuki fotografii, a ile sztuki konceptu. To figura dyskursywna nie do utrzymania, a my cieszmy się z faktu kolejnej śmiałej, absorbującej i intrygującej propozycji od Galerii Piękno Panie, która krok po kroku staje się wiodącym punktem na mapie miejsc nie do zlekceważenia w kulturalnym pejzażu Lublina.

 Niewielkie zastrzeżenia do formy prezentacji (układ prac, estetyka ich prezentacji etc. - w większości według woli autora) wobec powyższych uwag mają charakter dygresyjny i odłóżmy ten wątek na rzecz aplauzu dla autora oraz galerii za zuchwałe i arcyciekawe wydarzenie "Yotam Dvir / Machines Room"!