Melancholia

Melancholia, 2011, Lars von Trier, dramat, sci-fi, fantasy Dania, Francja, Włochy, Szwecja, (20-wrz-17, Warsztaty Kultury, Lublin)

Ostatnie dni na planecie Ziemia, bo do niej zbliża się asteroida o nazwie Melancholia. Niektórzy łudzą się, że minie planetę nie zderzając się z nią, reszta jest zdania, że apokalipsa jest nieunikniona. Ci pierwsi epatując sztucznym optymizmem usiłują zarazić nim pozostałych, tych drugich ogarnia apatia, lęk i rozpacz.

Pierwsza część filmu jest pokazem zręcznie skrywanych napięć emocjonalnych kipiących w ogarniętych niepewnym losem mieszkańcach. Z pozoru wszystko odbywa się normalnie: ludzie odwiedzają się i przeprowadzają konne wycieczki, odbywają się zwykłe obrzędy (wesele), troska o najbliższych oraz kłótnie i intrygi nie odbiegają od normy. Rośnie jednak poziom cynizmu (Gaby grana przez Charlotte Rampling - wyjątkowo werbalnie negatywnej urody jędza), pękają kruche okowy utrzymywania napięć w ryzach i wylewa się trwoga, rezygnacja, strach.

W drugiej odsłonie wszystko staje się oczywiste i obie siostry (świetna i pociągająca Kirsten Dunst oraz wymowna Charlotte Gainsbourg) oczekują tylko na anihilację wszelkiego życia. Ta część jest zdecydowanie przydługa i wieje nudą oraz banałem.

Melancholia zgniatająca Ziemię to zbyt dosłowna i miejscami trywialna metafora upadku obyczajowości i w ogóle cywilizacji człowieka. Obiecujący początek, wielość różnorodnych charakterów i kilka znakomicie zaprezentowanych ról (m.in. demoniczny Kiefer Sutherland, ludyczny William Hurt), dramatycznie zwodnicze, ale wciągające w historię niedopowiedzenia. Przede wszystkim zaś mroczny, ciężki, kładący się cieniem na każdym ruchu i słowie nastrój niepewności, trwogi i zwątpienia, po mistrzowsku rozegrany przez von Triera. [7/10]

Melancholia [Filmweb: 6,9/10 75 335 głosów; Imdb: 7.2/10 153 673 ocen; Rotten Tomatoes: Gwarantowanie świeży, 79%, (Dramatyczne sztuczki "Melancholii" są bardziej oczywiste niż powinny, ale poza tym jest wizytówką aktorstwa Kirsten Dunst i głębokiej, wizjonerskiej wizji depresji i destrukcji Larsa von Triera.); Metascore: 80/100; mediakrytyk.pl: 8,8]