Niemożliwe

Niemożliwe, 2012, Juan Antonio Bayona, dramat, akcja, thriller, Hiszpania, USA, (11-lip-19, Kino Perła)

 W przeddzień bożonarodzeniowych świąt w 2004 roku brytyjska rodzina z trzema małymi synkami (najstarszy ma kilkanaście lat) przybywa na wybrzeże Tajlandii po wypoczynek. Relaksacyjne pierwsze kilka dni zamienią się wkrótce w piekło morskiej nawałnicy tsunami tuż po poranku 26 grudnia. Rodzina nieuchronnie ulega dezintegracji, traci ze sobą kontakt i walczy z żywiołem o przetrwanie. Matka Maria (Naomi Watts) wspólnie z najstarszym synem Lucasem wzajemnie się wspomagając, po wielogodzinnych zmaganiach z powodzią, znajdują wreszcie pomoc u okolicznych wieśniaków, by wkrótce wylądować w przepełnionym szpitalu. Ona jest poważnie ranna i jako lekarka z wykształcenia świadoma grożącemu jej zakażeniu. Cierpi fizycznie, a na domiar złego także psychicznie, będąc przeświadczoną o utracie męża i dwóch młodszych chłopców. Dziesięcioletni Lucas przechodzi błyskawiczną szkołę dorastania, odpowiedzialności, a Maria dzielnie go w tym wspiera podsuwając nadzwyczaj - w obliczu szaleństwa strachu - mądre i celne rady.

Ojciec Henry (Ewan McGregor) z dwoma małymi chłopakami ocalał z katastrofy i miota się po okolicy w poszukiwaniu żony i starszego syna. Nawet oddaje dwóch młodych pod opiekę obcych, gdy zachodzi konieczność ewakuacji turystów, by samemu nadal przeczesywać teren. Czy rozbita rodzina odnajdzie się w chaosie akcji ratunkowej, zniszczenia, śmiertelnej trwogi i nadal trwającym zagrożeniu nawrotu kolejnych potężnych fal morskich?

Imponujący rozmachem, brakiem patosu, nieomal reporterską narracją (często drgający, niezborny obraz, jakby filmowany z ramienia lub reporterskiej ręki), wyjętą z prawdziwych losów, wielce przejmującą, indywidualną historią prawdziwych uczestników kataklizmu, dotyka nagromadzonym ładunkiem rozpoznawalnych emocji i nie zwalnia napięcia aż do finalnych scen. Duża w tym zasługa roztropnie powściągliwej reżyserii. Na tyle, by pokazać determinację w walce o przetrwanie, odpowiedzialność za każdego z członków rodziny, ofiarność, poświęcenie oraz przekonanie o głębokim sensie wzajemnego wspierania się i sile wewnętrznych więzi w rodzinie, ale nie przekraczać granic nadmiernej tkliwości i nie manipulować widzów grą na ich uczuciach.

Obraz oddziałuje całkiem subtelnie, nie epatując ogromem destrukcji, nadmiernego cierpienia, ogólną grozą i przerażającym szczegółem. Prostotą użytych środków podbija emocjonalny przekaz, jest dobitnie wiarygodny i pozostawia w umysłach widzów pokłady nadziei.

To prawie elegijna opowieść o zwycięstwie człowieczego hartu ducha nad otaczającą, czasami niewyobrażalnie złowrogą materią.

Dla okrasy znaczący, wymagający ogromu pracy występ Naomi Watts (nominacja do Oscara), do bólu przekonującej autentyzmem wcielenia oraz zadziwiająco pewna i dojrzała kreacja Toma Hollanda w roli Lucasa. Plus dodatkowy - emanujący stoickim spokojem blask starczego piękna na twarzy Geraldine Chaplin. Zaspokajający.

Kino katastroficzne w żółciach, brązach i oliwkowej zieleni, ale z potwierdzonymi aspiracjami artystycznymi. [7/10]

Niemożliwe [Filmweb: 7,4 144 902 głosów; Imdb: 7,6/10 178 564 ocen; Rotten Tomatoes: Gwarantowanie świeży, 81% (Scenariusz nie jest tak silny jak reżyseria czy aktorstwo, ale z tak zadziwiającą historią w centrum prawdziwego życia "Niemożliwe" jest nie mniej przekonujące.); Metascore:, 73/100; mediakrytyk.pl: 7,4]