Casablanca, Michael Curtiz, 1942, melodramat, wojenny, USA, (obsada: Humphrey Bogart, Ingrid Bergman, Paul Henreid, Claude Rains, Conrad Veidt, Sydney Greenstreet, Peter Lorre)
„Zagraj to jeszcze raz, Sam” (czyli melodię "As Time Goes By") –
to bodaj najbardziej znany cytat z filmu „Casablanca”. Sam jest czarnoskórym
pianistą w kasynie i restauracji Blaine’a, 37-letniego Amerykanina (Bogart w chwili
kręcenia filmu miał 42 lata) w mieście Casablanca we francuskim Maroko. Melodia
wywołuje reminiscencje nieszczęśliwej miłości ekspaty, cynika i obywatela
świata, Ricka, który pokochał jasnowłosą Norweżkę Ilsę, ale ta nie dołączyła do
niego podczas ucieczki z Paryża zajmowanego przez nazistowskie wojska
niemieckie w 1940 roku. Temat muzyczny jest liryczny - nieomal ckliwy - jak
przystało na towarzyszącą melodramatowi muzykę, lecz w bohaterach porusza
wrażliwe struny i nie pozostawia ich obojętnymi. Trudno również oczekiwać obojętności u widzów, którzy - tak lub inaczej - kibicują parze bohaterów.
W samym filmie jest wiele innych scen, które przeszły do historii popkultury: pojedynek na pieśni - ta, buńczucznie śpiewana przez niemieckich żołnierzy kontra Marsylianka zaintonowana przez resztę gości w Rick's Café Américain Blaine’a; finałowa rozgrywka w trójkącie Rick, Elsa i Laslo czy wreszcie odlot samolotu z miejskiego lotniska w kierunku wolnej od nazistów Portugalii i jej stolicy, Lizbony. Nie wszyscy bohaterowie obrazu są na pokładzie aeroplanu. Część pozostanie w Casablance, a ich cienie rozpłyną się we mgle, zwykłej oprawie atmosferycznej marokańskiego miasta portowego.
_160 znaków:
Perła pośród filmów o miłości. Z czasem
z licznymi odniesieniami, a kreacje Bogarta i Bergman nadal wzruszają i budzą
aplauz w kolejnych pokoleniach widzów. _ [
na 93%]
_18.jpg)
_6A.jpg)
_3.jpg)
_4.jpg)
_5.jpg)
_14.jpg)
_13.jpg)
_12.jpg)
_11.jpg)
_10.jpg)
_9.jpg)
_8.jpg)
_7.jpg)

_6.jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz