Wybór résumés filmowych 160

 

Bixa Travesty, Kiko Goifman, Claudia Priscilla, 2018, Brazylia

Dla nieobeznanych szokujący, ale w roli dokumentu niezmiernie frapujący jako świadectwo poszerzającego swe obszary penetrowania różnorodnego kulturowo świata. [6,5/10]

Dogman, Matteo Garrone, 2018, Francja, Włochy

Posępny „zjazd” skromnego psiego fryzjera i rzadkiego dilera dragów: od sympatii sąsiadów do zimnego pogromcy swojego kata w lichej scenerii włoskiej suberbii. [6,5/10]

Gentleman z rewolwerem /The Old Man & the Gun, David Lowery, 2018, USA

Spalony, niemrawy i bez biglu "benefis" manierycznego Roberta Redforda z piękną Sissy Spacek i sarkastycznym Tomem Waitsem. Tylko bez porównań z "Żądłem", proszę! [4,5/10]

Głód, Henning Carlsen, 1966, Dania, Norwegia, Szwecja

Do bólu realistyczna adaptacja powieści Hamsuna, przygnębiająca, ponura, daleka od naiwnej nadziei z dyskretną muzyką Komedy wpasowującą się w obraz zwątpienia. [6,5/10]

Green Book, Peter Farrelly, 2018, USA

Niesiony kreacją Mortensena, odgrywaniem uprzedzeń rasowych południa i odwróconą pozycją społeczną obydwu kontrpartnerów, ale konwencjonalnie o rasizmie w USA. [6,5/10]

Green for Danger, Sidney Gilliat, 1946, Wielka Brytania

Klasyczna zagadka kryminalna z kręgu szpitalnego z brytyjskim humorem, autoironią, skrzącymi dialogami i żwawym tempem akcji plus strachem przed V-1 nad wyspą. [6/10]

Jackie, Pablo Larrin, 2016, Chile, Francja, Hongkong, USA

Lament nad sobą ikony amerykańskiej publiki z początków lat 60., po tragicznej śmierci jej męża - prezydenta USA Johna F. Kennedy'ego. Obraz na barkach Portman. [5,5/10]

John Wick 2 /John Wick. Chapter 2, Chad Stahelski, 2017, USA

„Baba Jaga” na wyjazdowych fajerwerkach w Rzymie. Poluje, bo taki ma fach, ale sam jest też obiektem pościgu czyli ogień, wybuchy, krew oraz trzeszczące kości. [5,5/10]

Komeda, Komeda, Natasza Ziolkowska-Kurczuk, 2012, Polska

Bez zaskoczeń, ale zgrabnie skonstruowany i przykuwający uwagę dokument o przedwcześnie zmarłym i nieodżałowanym muzyku, z postaciami owianymi nimbem nostalgii. [7/10]

Lato /Leto, Kirill Serebrennikov, 2018, Rosja, Francja

Ujmująco - w dobrej nucie - nostalgicznie o rewolcie muzycznej na wzorcach zachodnich w Leningradzie, w latach 80. plus subtelnie ujęty trójkątny dramat miłosny. [7/10]

Młynarski. Piosenka finałowa, Alicja Albrecht, 2017, Polska

Anegdotyczny zapis historii minionego czasu, a w nim o ogromnie utalentowanym, ale przykrym na co dzień i wymagającym na zewnątrz człowieku-instytucji kultury. [8,5/10]

Non-Stop, Jaume Collet-Serra, 2014, Francja, Wielka Brytania, USA

 Liam Neeson w formie podczas podniebnej rozróby w obronie pasażerów aeroplanu ze Stanów do Europy. Czuć pozytywne turbulencje! Plus uwodząca Julianne Moore. [5,5/10]

Opowieść o trzech siostrach, Emin Alper,  2018, Niemcy, Grecja, Holandia, Turcja

Porusza i dostarcza ulgi, gdy empatycznie o losie warstw niższych - zwłaszcza ubogich kobiet - w wyrozumiałym i afirmatywnym tonie znanym z twórczości Ceylana. [7/10]

Over The Limit, Marta Prus, 2017, Finlandia, Niemcy, Polska

Życie sportowca to nie stąpanie po kobiercu usłanym wonnym kwieciem czyli morderczy trening gimnastyczki pod pręgierzem tortur psychicznych brutalnej trenerki. [6/10]

Przedszkolanka /The Kindergarten Teacher, Sara Colangelo, 2018, USA

Maggie Gyllenhaal jako samozwańcza opiekunka małego geniusza poezji, z jej własnymi aspiracjami do Parnasu oraz o płynności granic zapożyczeń. Mało wyraziste! [5,5/10]

Przekleństwa niewinności /The Virgin Suicides, Sofia Coppola, 1999, USA

Bardzo udany emocjonalno-sensualny debiut Coppoli z magnetyzującą dojrzewających chłopców tajemnicą samobójstw młodych sąsiadek. Do czucia, nie głów drapania! [7,5/10]

Różowe sny /Ruzové sny, Dusan Hanák, 1976, Czechosłowacja

Zakochani: listonosz i Cyganka bez nadziei i wiary, ale w obrazie z poezją, ulotnością, subtelnym humorem, z nutką goryczki i urokiem czechosłowackiego kina. [8/10]

Rysopis, Jerzy Skolimowski, 1964, Polska

Skolimowskiego nowa narracja o kondycji młodych Polaków w I połowie lat 60. Momentami nieco afektowane, ale język filmowy oryginalny i nadal budzi żywe odczucia. [7/10]

Sala samobójców, Jan Komasa, 2010, Polska

Nastolatek nie radzi sobie z presją równolatków i wkracza w otchłań mrocznych zakamarków sieci. Rodzice zupełnie się gubią! Smutne, niepokojące ostrzeżenie. [6/10]

Słodki koniec dnia, Jacek Borcuch, 2018, Francja, Włochy, Polska

O potrzebie osobności, własnego zdania, integralności „ja” oraz kryzysie europejskiej demokracji, która przestaje być wzorcem dla innych i to na naszych oczach. [7/10]

Tajne przez poufne /Burn After Reading, Joel Coen, Ethan Coen, 2008, Francja, Wielka Brytania, USA

Fiksacja i subwersywny humor braci Coen: koktajl nie do strawienia dla wszystkich, ale wielu zniewala i ujmuje plus popis aktorski (Pitt, Clooney, McDormand!). [7,5/10]

Zabawa, zabawa, Kinga Dębska, 2018, Polska

Trzy kobiety wobec choroby alkoholowej. Od cynizmu urzędnika, przez niefrasobliwość młodej karierowiczki do lęku przed samotnością lekarki. Jednako tragiczne! [6/10]

Zero, Paweł Borowski, 2009, Polska

Ze skrawków zdarzeń i kolejno wprowadzanych postaci budowane napięcie i misterna sieć powiązań. Wciągające, inteligentne, świetnie zrealizowane i zagrane kino. [8/10]

Złe wychowanie Cameron Post /The Miseducation of Cameron Post, Desiree Akhavan, 2018, USA

Osierocona nastolatka w kowadle chrześcijańskiego obozu konwersyjnego dla gejów. Oburza lecz zostawia z optymizmem za postawy młodzieży i wyczucie reżyserki. [7/10]

Żółta łódź podwodna /Yellow Submarine, George Dunning, 1968, Wielka Brytania

Szalona beatlesowska wyobraźnia oraz twórcza inwencja reszty autorów w splocie plastycznej ekspresji z muzyką stworzyły obraz stanu brytyjskiej kultury lat 60. [8/10]